Ja, het is zover, we hebben een boeking binnen! We mogen weer en dat is waar we het voor doen!
We hebben nog een maand de tijd om ons voor te bereiden. Waar is het? Hoe laat? Hoe lang moeten we spelen? Wat voor gelegenheid is het? Moeten we zelf het geluid regelen of wordt dat gedaan? Kunnen we allemaal? Wat is de weersvoorspelling? Oh, het is binnen, nevermind 😉 Spelen we over onze eigen versterkers/drumstel/PA of is het inpluggen en gaan? En dan de grote vraag: Wat gaan we spelen?

Zoals je leest zijn er aardig wat dingen waar we rekening mee moeten houden voordat we überhaupt het podium kunnen beklimmen. Als iedereen beschikbaar is moet ik meestal nog vrij vragen omdat dit hoogstwaarschijnlijk voor mij een gewone horecawerkdag is. Als mijn aanvraag is goedgekeurd kunnen we echt bezig met het plannen van de avond. Omdat we constant kijken naar nieuwe/andere nummers die we ook graag willen spelen verandert onze playlist ook steeds mee en over het algemeen wordt ie dan ook groter. Af en toe zijn we ook wel eens klaar met een bepaald nummer en hier wordt dan ook democratisch over besloten. Voors en tegens worden geopperd en zo bepalen we samen wat we op onze playlist hebben. Goed, terug naar de setlist. Meestal zijn het Dineke en ik die de volgorde bepalen.

De Setlist

Hierbij zetten we beide een lijstje neer of maken we die samen. Hier zijn we eigenlijk altijd wel snel uit. Ook hier moeten we weer rekening houden met o.a. de belastbaarheid qua stembanden, het verstemmen en terugstemmen van de gitaren en natuurlijk, voor het publiek, dat de sets een beetje opbouwend zijn en leuk en afwisselend genoeg zijn om te blijven staan en mee te zingen/schreeuwen/kraaien en op te dansen. De eerste set is voor ons altijd even opwarmen en inkomen. Oftewel warmdraaien. Dus de eerste nummers zijn vaak niet te lastig te spelen of kennen we inmiddels door en door.
De sets die volgen worden opgebouwd met af en toe ook even een rustmomentje om even op adem te kunnen komen en natuurlijk ook omdat de langzamere nummers ook heel mooi zijn.
In de laatste set schakelen we vaak door naar de 6e versnelling en gaan alle remmen los. Als we een avondvullend programma mogen spelen dan kunnen we dus mooi doseren en voor iedereen wat leuks neerzetten. Tijdens een festival of ander evenement waar we korter mogen spelen moeten we dus zorgen voor een leuke opbouw en de drie of vier sets terugbrengen naar maar één. Wat gaan we spelen? Welke nummers pikken we eruit? Lekker langzaam beginnen of meteen los? Iedere dag kan anders zijn en elk podium speelt ook weer anders. Of we moeten openen of afsluiten is natuurlijk ook weer een puntje waar we rekening mee moeten houden.

Tijdens de repetities

Als de setlist compleet is en iedereen is er blij mee gaan we de nummers extra repeteren en ook in die volgorde spelen om te kijken of het allemaal een beetje past. Hier en daar kan nog worden geschoven om alles zo goed mogelijk uit te laten komen en proberen we ook hier een daar een bruggetje te bouwen tussen de nummers zodat er geen stilte valt. Soms komen we er ook niet onderuit om een stilte te plaatsen. Op het podium is de stilte voor ons vaak maar even terwijl diezelfde stilte voor het publiek wel heel lang kan duren. Dus proberen we zo snel mogelijk weer door te gaan met het volgende nummer. Op de laatste repetitieavonden spelen we de hele sets door en schaven we eventueel nog hier en daar wat bij of proberen we juist wat compleet nieuws. Als het goed is kunnen we de laatste oefenavond zonder problemen de hele set spelen en tevreden terugkijken op de avond en met een goed moraal naar het optreden gaan.

Let there be rock!

We spreken vaak op een logische plaats af om in colonne verder te rijden zodat we tegelijkertijd aankomen. De ultieme actie zou natuurlijk zijn om in een tourbus aan te komen met alle gear ook achterin maar die hebben we helaas niet. Wanneer we goed voorbereid op de locatie aankomen is er altijd wel iemand van de organisatie die ons wegwijs maakt en vertelt waar we de spullen kunnen uitladen en naar binnen kunnen brengen. Als we alles hebben uitgeladen kunnen we beginnen met het opbouwen. De tassen gaan open en de gitaren gaan in de standaard. Het drumstel met z’n 200 tassen wordt voorzichtig uitgepakt en krijgt langzaam vorm. Voor de zang is het vaak makkelijker omdat dit er meestal al is. Dus dat is eventueel microfoons pakken en in de houder hangen. Onze opstelling proberen we, bij genoeg ruimte, altijd hetzelfde in te delen. Dineke vooraan in het midden en Franke op de drums erachter. Steven en Sietse met hun gitaren beide aan een kant van het podium en ik heb het liefst de drums en zang links van me dus sta ik vaak links op het podium (voor het publiek dan). Wanneer dit niet mogelijk is passen we ons snel aan de beschikbare ruimte aan. Zo hebben we al eens in een vrachtwagentrailer gespeeld en konden we niks anders doen dan naast elkaar spelen. Nadat iedereen de versterkers, effectenpedalen en bekkens hebben geïnstalleerd kunnen we gaan soundchecken. Eerst alle instrumenten individueel en als dat goed staat afgesteld spelen we een paar nummers om alles goed te krijgen. De zaal of tent moet natuurlijk een goed geluid hebben maar wij op de bühne kunnen het niet doen met alleen dat geluid. Daarom gebruiken we op het podium monitoren. Hierop kunnen we geluiden door laten komen die voor ons handig en nuttig zijn om te horen en op te letten tijdens het spelen. Ikzelf wil bijvoorbeeld mezelf goed kunnen horen (duh) maar ook de zang en drums wil ik er op hebben. Gitaren zijn voor mij minder belangrijk maar hoor ik alsnog wel via de boxen in de zaal of de versterkers zelf. Wanneer iedereen tevreden is over zijn eigen geluid kunnen we beginnen aan wat vaak het langste is van de hele avond. Namelijk het wachten totdat we eindelijk mogen! Vaak hebben we nog wel minimaal een half uur over. Kunnen we nog even bijpraten, wat drinken en soms zelfs nog wat te eten. Als dan het wachten over is en we bijna mogen nemen de spanningen wel wat toe en lopen we ietwat een beetje zenuwachtig naar het podium. Daar pakken we onze instrumenten, gaan de lichten aan en maken we er weer een hele mooie avond van!

See you, Mark

3 reacties

  1. Ik dacht altijd dat optredens voor een band leuk waren. Dit heeft toch wel iets weg van een zware bevalling. Doet mij ook de denken aan een opmerking van Charlie Watts. Hij zei eens ik zit nu 50 jaar bij de Stones, naar meer dan de helft van de tijd ben ik bezIg geweest met andere dingen dan optreden.

    1. Ik denk dat ie daar ook zeker gelijk in heeft. Die zware bevalling komt later dit jaar wel denk ik maar dit stukje gaat puur over de voorbereidingen die nodig zijn vóórdat we kunnen optreden. En ja, optreden is en blijft natuurlijk het allerleukste! Dus alle voorbereidingen nemen we met alle liefde op de koop toe 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.